Türkiye Selçuklu Tarihi Birinci Elden Kaynakları

0
1630

Türkiye Selçuklu Tarihi Birinci Elden Kaynakları / The History of Turkish Seljuk’s in Primary Resources

Muhammet KEMALOĞLU

 

Özet

Öz

Tarih geçmişteki olaylara ait bilgilerin keşfi, toplanması, bir araya getirilmesi ve sunulması bilimidir. Geçmişteki olaylara ilişkin tüm bilgiler, olayların vuku bulduğu dönemin şartları göz önüne alınarak nesnel bir şekilde sunulmalıdır. Bu nedenle de tarih yazıcılığında birinci elden kaynaklar çok önemlidir. Geçmişe doğru gidildikçe karşılaştırılacak kaynak azlığı var olan eseri daha iyi tenkit etmeyi gerektirmektedir. Türkiye Selçukluları tarihi, kültür ve medeniyeti ile ilgili olarak bugüne kadar birçok araştırma ve çalışma yapılmış ve bu çalışmalarda çok kıymetli eserler ve vesikalar ortaya çıkarılarak yayınlanmıştır. Ancak yapılan bu çalışmalar Türkiye Selçukluları devrini yeterince aydınlatamamıştır. Bu çalışmada ise Türkiye Selçukluları devrine ait birinci elden kaynakları ve bu eserleri yazan müelliflerin önde gelenleri tanıtılarak dönemle ilgili çalışma yapacaklara yardımcı olmaktır.

Abstract

History is the science of discovery, collection, gathering and presentation of the information belonging to past events. All of the information related to past events should be presented objectively by taking the conditions of the period in which the events have occurred into consideration. Therefore, primary sources are very important in historiography. The scarcity of the resources towards to the past needs the present work to be criticized better. Many studies related to the history, culture and civilization of Turkish Seljuks have been done and considerably valuable works and documents have been revealed and published. However, these studies were not able to enlighten the period of Turkish Seljuks sufficiently. In this study, by introducing the primary sources and their authors, it is aimed to help the ones who will study this period.

Anahtar Kelimeler

Selçuklular, Türkiye Selçukluları, Selçuklu Kaynakları, Tarih Yazıcılığı, The Seljuk’s, The Turkish Seljuk’s, The Seljuk’s in Primary Resources, Historiography.

Tam Metin:

PDF

Referanslar

Abraham Constantin D’ohsson. (2008). Türkçesi: Bahadır Apaydın, Moğol Tarihi.

Ahmed B. Yûsuf B. Ali B. El-Ezrak El-Fârıkî. (1379-1959). Târîhü’l-Fârıkî, (Nesr. Bedevî

Abdullatîf Avad) , Kahire.

Ahmed B. Yûsuf B. Ali B. El-Ezrak El-Fârikî. (1992). Târîhu Meyyâfârıkîn ve Âmid, (Türkçe

terc. Meyyâfârıkîn ve Âmid Tarihi (Artuklular Kısmı), (Çev. Ahmet Savran), Erzurum.

Ahmed Eflâkî. (1976-80). Menâkıbu’l-Arifin, I-II, nşr. Tahsin Yazıcı, Ankara.

Ahmed Eflâkî. (1922). Les Saints des Derviches Tourneurs, (Menâkıbü’l-‘Ârîfîn), Yayın ve

Çeviri: Clement Huart, C. 2, Paris, 1918-1922. XIX, avril-juin, s. 308-317 (yeni basım, Paris,

.

Akdağ, Mustafa. (1974). Türkiye’nin Đktisadî ve Đçtimaî Tarihi, C. I, Đstanbul.

Aknerli Grigor.(1954). History of the Nation of Archers, (Türkçe terc, Okçu Milletin Tarihi,

Çev. Hırant D. Andreasyan, Đstanbul.

Aksarayî, Kerimüddin Mahmud.(1944). Müsâmeretü’l-Ahbâr, Moğollar Zamanında Türkiye

Selçukluları Tarihi, Ankara, 1944.

Aksarayî. (1944). Selçuki Devletleri Tarihi, trc. Gençosman, Önsöz ve Notlar, F. N. Uzluk,

Ankara.

Âli Bey. (1330). Eşref-Oğulları Hakkında Birkaç Söz, Tarih-i Osmanî Encümeni Mecmuası,

No. 28, C. 251-256.

Altıntaş, Ahmet. (1998). Türkiye Selçuklularında Sosyal ve Ekonomik Hayat, Malatya,

(Basılmamış Doktora Tezi).

Andreasyan, Hrant D. (1950). “Türk Tarihine Aid Ermeni Kaynakları”, Tarih Dergisi, I/1,

Đstanbul, s. 108.

Andrew C. S. Peacock. (2010). “Kırım’a Karşı Selçuklu Seferi ve Alaaddin Keykubad’ın

Hâkimiyetinin Đlk Yıllarındaki Genişleme Politikası”, Tarih Araştırmaları Dergisi, Sayı:

,Ankara, s. 243-265, (Ali Mıynat ile beraber).

Anna Kommena.(1996). Alexiad, (nşr. Bilgi Umar), Đstanbul.

Ateş, Ahmed, “Muhyeddîn Đbn el-‘Arabî”, ĐA, VIII, 533-555.

Atıcı, Ayşe. (2005). Büyük Selçuklu Đmparatorluğu’nda Bâtinî Hareketi (Hasan Sabbah ile Đlk

Halefleri ve Đran Nizârî Đsmâilîleri) (1090-1157), Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

Attaleiatês, Michaêl. (2009). Michaelis Attaliatae Historia/éd. Eudoxos Th. Tsolakês,Athêna:

Akademia Athênôn, Kentron Ereunês tês ellênikês kai latinikês Grammateias, 2011; AYÖNÜ,

Yusuf, Đzmir’de Türk Hâkimiyetinin Başlaması, Türk Dünyası Đncelemeleri Dergisi/ Journal

of Turkish World Studies, Cilt: IX, Sayı 1, Sayfa: 1-8, Đzmir, s. 1-8.

Ayönü, Yusuf. (2009). “IV. Haçlı Seferinin Batı Anadolu’nun Türkleşme Sürecindeki Yeri”,

Tarih Đncelemeleri Dergisi, XXIV/1, s. 5-20.

Ayönü, Yusuf. (2008). “Türkiye Selçuklu Devleti ile Trabzon Đmparatorluğu Arasında

Karadeniz Bölgesi’ndeki Hâkimiyet Mücadeleleri (1204-1243) ”, Tarih Đncelemeleri Dergisi,

XXXIII/1, s. 15-36.

Azimî Tarihi. (1988). (Selçuklular Dönemiyle Đlgili Bölümler: h. 430-538) ,(trc. venşr. Ali

Sevim) , Ankara, mütercimin girişi IX-XXIX.

Babinger, F. (1996). ″Anadolu’da Đslamiyet-Đslâm Tetkikatının Yeni Yolları″, (Çev: Râgıp

Hulûsi, Yayına Hazırlayan: Mehmet Kanar) , Đstanbul.

Baykara, Tuncer. (1990). Anadolu’nun Selçuklular Devrindeki Sosyal ve Đktisadî Tarihi

Üzerine Araştırmalar, Đzmir.

Baykara, Tuncer. (1985). Türkiye Selçukluları Devrinde Konya, Ankara.

Bayram, M. (1994). Fatma Bacı ve Bacıyan-ı Rum, (Fatma Bacı) ,Konya, s. 12-22.

Bayram, M. (2005). Şeyh Evhadüddin Hamid el- Kirmanî ve Menâkıb-Nâmesi, Konya, s. 14.

Bayram, M. (1994). “Ereğli’de Medfun Olan Şeyh Şihabü’d-din Makbul Kimdir?” III. Millî

Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Semineri Bildirileri, Ayrı basım, Konya, s. 123.

Bundârî. (1943). Zubdet al-Nusra va Nuhbat al ‘Usra, Türkçe çev, Kıvameddin Burslan, Irak

ve Horasan Selçukluları Tarihi, Đstanbul.

Cahen, Claude. (1940). La SyrieduNordâ iepoquedes Croisades, Paris, s. 42-43

CAHEN, Claude. (1979). Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, Đstanbul.

Cebecioğlu, Ethem. (2008). Muhyiddin Đbnü’l-Arabî’nin (560/1165-638/1240) Hayatı ve

Eserleri, Tasavvuf, Đlmî ve Akademik Araştırma Dergisi (ibnü’l-Arabî Özel Sayısı-1) , yıl: 9,

sayı: 21, ss. 9-25.

Cedrenus-Skylitzes.(1838-1839) Synopsis Historiarum, I-II, CSHB, yay, I. Bekker, Bonn.

Çakmaklıoğlu, M. Mustafa. (2006). Muhyiddin Đbnü’l-Arabî (560-638/1165-1240) , etTedbîrâtü’l-Đlâhiyye

Fî Islâhı Memleketi’l-Đnsâniyye, Klasiklerimiz – XVI, Tasavvuf: Đlmî ve

Akademik Araştırma Dergisi, yıl: 7, sayı: 17, ss. 283-302.

Çetin, Osman. (1981). Selçuklu Müesseseleri ve Anadolu’da Đslamiyet’in Yayılışı, Đstanbul.

Demir, Mustafa. (2007). Đslam Ortaçağı’nda Đran Bölgesindeki Tarih Yazıcılığı, A.Ü.

Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi Sayı 34 Erzurum, s. 255-273.

Demirkent, Işın. (1992). Mikhail Psellos’un Khronographia’sı, T. T. K. yayınları, Ankara.

Duda, H. W.(1959). Die Seltschukengeschichte des Ibn Bibi, Copenhagen.

E. Jordaniya. Pontus Nüfusunun 13. -15. Yüzyıllardaki Etnik Yapısı ve Pontus Yer Adı

Hakkında: 2. Bölüm: Çanlar, (Çev: Mehmet Mürselov) , s. 239-257.

Ebu’l Farac Gregoryus B. Ehrun (Barhebraeus). (1987). Đbnü’l-Đbrî, Abu’l-Farac Tarihi, C. II,

trc. Doğrul, Ö. Rıza, Ankara.

Elizabeth A. Zacharıadou. (2007). “Trabzon ve Türkler (1352-1402) ”, Otam (Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi) , Sayı: 22 (Güz) , s.221-241.

Enverî. (1928). Düsturnâme, (nşr. M. H. Yinanç), Đstanbul.

Ergin, O. (1958). “Sadreddin al Konevî ve Eserleri”, Şarkiyat Mec., Đstanbul, II, 82-83.

Feridun B. Ahmed-î Sipehsâlâr. (1977). Risâle (Mevlânâ ve Etrafındakiler) , çev. Tahsin

Yazıcı, Đstanbul.

Franz Grabler. (2004). C. I, Die Krone der Komnenen: die Regierungszeit der Kaiser

Johannes und Manuel Komnenos (1118-1180) aus em Geschichtswerk des Niketas Choniates;

C. II, Abenteurer auf dem Kaiserthron. Die Regierungszeit der Kaiser Alexois II, Andronikos

und Isaak Angelos (1180-1195) aus dem Geschichtswerk des Niketas honiates; CIII, Die

Kreuzfahrer erobern Konstantinopel: die Regierungszeit der Kaiser Alexios Angelos, Isaak

Angelos und Alexios Dukas, die Schicksale der Stadt nach der Einnahme sowie das “Buch

von den Bildsaulen” (1195-1206) aus dem Geschichtswerk des Niketas Choniates, GrazWien-Köln

; Nicetas Choniates, O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates,

Translated by Harry J. Magoulias, Detroit 1984; Türkçe çev, Fikret Işıltan, Histoira (Ioannes

ve Manuel Komnenos Devirleri) , Ankara 1995; Türkçe çev, Işın Demirkent, Niketas

Khoniates’in Historia’sı (1195-1206), Đstanbul.

Genceli Kiragos. (1926). “Ermeni Müelliflerine Nazaran Moğollar”, Türkçe çev., Ed.

Dularier, Türkiyat Mecmuası, II, Đstanbul, s. 139-207.

Georgii Acropolitae. (1903). Opera, ed. A. Heisenberg, 2 cilt, Leipzig.

Geôrgios Akropolitês. (2003). Khronikê Syngrafê, yay, Antônios D. Panagiôtou, Atina.

Goergii Pachymeris. (1835). De Meichalele et Andronico Palaeologis, yay, Immanuel Bekker,

cilt, Bonn.

Gordlevsky, Vladimir A. (1988). Anadolu Selçuklu Tarihi, trc. A. Yaran, Ankara.

Göksu, Erkan. (2009). Kösedağ Savaşı (1243) , Tarihin Peşinde, Uluslararası Tarih ve Sosyal

Araştırmalar Dergisi, Ekim, SAYI: 2, s. 1-14.

Göksu, Erkan. (2008). Türkiye Selçuklularında Ordu, Doktora Tezi, Ankara.

Gölgesiz, Sevtap. (2007). Kuruluş Döneminde (1098-1112) Antakya Haçlı PrinkepsliğiBizans

Đlişkileri, Yüksek Lisans Tezi, Đzmir.

Gül, Đlcan Bihter. (2008). Georges Pachymeres’in Relations Historiques Adlı Eserinde Yer

Alan Türkler ile Đlgili Kayıtların Değerlendirilmesi, Đzmir.

Gümüş, Ercan. (2012). Đbnü’l-Ezrak ve Eseri “Meyyâfârikîn ve Âmîd Tarihi” Üzerine

Türkiye’de Yapılan Çalışmalar Işığında Bir Değerlendirme, e-Şarkiyat Đlmi Araştırmalar

Dergisi -www.esarkiyat.com,Sayı: VII, Nisan, s. 3-13.

Hacıgökmen, Mehmet Ali. (2012). Anadolu’da Ahiliğin Esnaf Teşkilatı Hâline Dönüşmesi ve

Tımar Sistemine Yansımaları (Ankara Örneği) , Türkiyat Araştırmaları Dergisi,

GÜZ/AUTUMN– Sayı/ISSUE: 32, s.263-291.

Hacıgökmen, Mehmet Ali. (2001). Anadolu Selçukluları Zamanında Sadrü’d-din Konevî’nin

Türkmen Đsyanlarına Bakışı, Türkiyat Araştırmaları Dergisi,10. Sayı,Güz,s.39-49.

Hacım Sultan Vilâyetnâmesi. (1927). R. Tschudi tarafından ″Turkische Bibliothek Das

Vilajet-Name Des Hanschem Sultan″ adıyla neşredilmiştir; Hacı Bektaş Vilâyetnâmesi ise,

Erich Gross tarafından ″Das Vilâyet-Nâme des Haggi Bektasch″, Leipzig, adıyla

neşrolunmuştur.

Hetum. (2004). History of the Tartars (The Flower of Histories of the East), Trans. Robert

Bedrosian, New Jersey.

http: //anadoluselcuklumimarisi.com/kronik.asp.

Hür, Ayşe. (1965). Yannis Skilitzes, Dünden Bugüne Đstanbul Ansiklopedisi, c. 7, s. 22

(1994) ; D. I. Polemis, “Some Cases of Erroneous Identification in the Chronicle of

Skylitzes”, Byzantinoslavica, S. 226, 74-81.

Ioannes Kinnamos. (1836). Epitome rerum ab Ioanne et Alexio (!) Comnenis gestarum, yay,

A. Meineke, C. S. H. B, Bonn.

Ioannes Skylitzes. (1839). Synopsis Historiarum, II, C. S. H. B, yay., Immanuel Bekker,

Bonn.

Iôannês Zônaras. (1999). Epitomê Istoriôn, C. III, yay, Iordanês Grêgoriadês, Atina.

Iôsêf Lazaropoulos. (1965). Logos ôs en Synopsei Dialamvanôn tên Genetthlion êmeran tou

en Thavmasi Perivoêtou kai Megalathlou Evgeniou, Papadopoulos-Keremeus, Fontes

Historiae Imperii Trapezuntini, ed, Adolf M. Hakkert, Amsterdam, s. 52-77.

Đbn Battuta. (1993). Đbn Battuta Seyahatnamesi I-II, (nşr. M. Çevik), Đstanbul.

Đbn Bibi. (1941). Farsça Muhtasar Selçuknâmesi, Türkçeye çeviren: M. N. Gençosman, Notlar

ve Đlaveler, F. N. Uzluk, Ankara.

Đbn Bibi. (1996). Hüseyin b. Muhammed Ali El-Ca’ferî, EI-Evâmirü’l-Alâiyye Fi’l-Umuri’lAlâiyye,

I. Tıpkı Basım, Ankara, 1956; Selçuk-nâme, I-II, trc. Mürsel Öztürk, Ankara.

Đbn Kalânisî. (1908). Zeyl Târîh Dımaşk, yay, H. F. Amedroz, Leyden.

Đbn-Đ Battuta. (2005). Büyük Dünya Seyahatnamesi, Đlk Türkçe baskı ve çevirmeni

Muhammed Şerif Paşa (1907) , orijinal ilk baskıyı sadeleştiren Mümin Çevik, Yeni Şafak

baskısı için A. Murat Güven.

Đbni Bibi. (1956). Hüseyin b. Muhammed Ali El-Ca’ferî, El-Evâmirü’l-’Alâ’iyye fī’lUmuri’l’Alâ’iyye,

I. Tıpkı basım, nşr.. A. S. Erzi. TTK Yay, Ankara.

Đbni Bibi. (1957). Hüseyin b. Muhammed Ali El-Ca’ferî, El-Evâmirü’l-’Alâ’iyye fī’lUmuri’l’Alâ’iyye,

I. (nşr. N. Lugal, A. S. Erzi, A. Ü. Đ. F, Yay, TTK Basımevi, Ankara.

Đbni Fadlan. (1954). Seyahatname, Ankara Üniversitesi Đlahiyat Fakültesi Dergisi, c. I-II, s.

-73,çev: Dr. Lütfi Doğan, Ankara.

Đbnü’l Esîr. (1987). El-Kâmil Fi’t-Tarih Tercümesi, trc. Abdulkerim Özaydın, XI-XII,

Đstanbul.

Đbnü’l-Adîm. (1982). Bugyetü’t-taleb fi Tarihi Haleb (Seçmeler) , Biyografilerle Selçuklular

Tarihi, trc. Ali Sevim, Ankara.

Đbnü’l-Esir. (1987). el Kâmil fî’t-Târîh, neşr. Carolus Johannes Tornberg, Beyrut 1386/1966,

;Türkçe çev, Abdülkerim Özaydın, Đstanbul.

Đonnes Kinnamos. (2001). Đoannes Kinnamos’un Historiası (1118-1176) , haz. Işın Demirkent,

Ankara.

Đslam Tarihi Ve Medeniyeti, Madde Adı: Đbnü’l-Kalânisî, EI. III. 815.

Đslam Tarihi Ve Medeniyeti, Madde Adı: Đbnü’l-Kalânisî, ĐA. V/2. 862-863.

Đslam Tarihi Ve Medeniyeti, Madde Adı: Đbnü’l-Kalânisî, Zirikli. II. 308; ML. VI. 172.

John Kinnamus. (2001). Deeds of John and Manuel Comnenus, Đngilizce çev, Charles M.

Brand, New York: Columbia University Press 1976; Türkçe çev, Işın Demirkent, Ioannes

Kinnamos’un Historia’sı (1118-1176) , Ankara.

Keçiş, Murat. (2009). “Trabzon Rum Đmparatorluğu ve Türkler 1204-1404”, Doktora Tezi,

Ankara.

Keçiş, Murat. (2009). Georgios Akropolites ve “Tarih” Adlı Eseri, George

Akropolites and His Work”The History”, Tarih Araştırmaları Dergisi, 28(45) : 191-205.

Keklik, N. (1967) Sadreddin Konevî’nin Felsefesinde Allah-Kainat ve Đnsan, Đstanbul, Önsöz,

s. XIV-XV.

Kemaloğlu, Muhammet. (2004). Türkiye Selçuklu Devletinin III. Hükümdarı Şahinşah

Dönemi ve Şahinşah’ın Şahsiyeti-I-, Orkun Aylık Türkçü Dergi, Sayı: 88-89, HaziranTemmuz.

Köprülü, Fuat. (1943). ″Anadolu Selçukluları Tarihinin Yerli Kaynakları″, Bel: VII, Sayı: 27,

Temmuz, s. 379-522.

Köprülü, Fuat. ( 1331). ″Anadolu’da Türk Medeniyeti″, Milli Tetebbular Mecmuası, II/5,

Đstanbul, , s. 193-232.

Köprülü, Fuat. (1338-1341). ″Anadolu’da Đslâmiyet″, D. E. F. M, Sayı: 4-6, s. 64.

Köprülü, Fuat. (1938). ″Eski Türk Unvanlarına Ait Notlar″, T. H. Đ. T. M, II, s. 17-32.

Köprülü, Fuat. (1928). Anadolu Beylikleri Tarihine Ait Notlar, T. M, II.

Köprülü, Fuat. (1996). Anadolu’da Đslamiyet″, Đstanbul.

Köprülü, Fuat. (1972). Osmanlı Đmparatorluğunun Kuruluşu, Ankara.

Köprülü, Fuat. (1934). Türk Dili ve Edebiyatı Hakkında Araştırmalar, Đstanbul, s. 162-173.

Köprülü, Fuat. (1976). Türk Edebiyatında Đlk Mutasavvıflar, Ankara.

Köprülü, M. Fuad. (1938). ″Vakıf Müessesesi ve Vakıf Vesikalarının Tarihi Ehemmiyeti″, V.

D, I.

Köymen, M. Altay. (1976). ″Selçuklu Devri Kaynakları Olarak Vakfiyeler″, Studi Preottoman

e Ottoman, s. 153, 155.

Marie Félicité Brosset. (2003). Gürcistan Tarihi-Eski Çaglardan 1212 Yılına Kadar, Çev.

Hrand D. Andreasyan, Notlarla Yay. Haz. Erdogan Merçil, TTK Yay, Ankara.

Marie-Félicité Brosset. (1849). Histoire de la Géorgie depuis l’antiquité jusqu’au XIXe siècle,

traduite du géorgien par Brosset. Ire partie. Histoire ancienne jusqu’en 1469, lre liv. StPétersbourg

et Leipzig, 383 p. in-4 (20 f.) .

Marko Polo Seyahatnamesi. Yay. Filiz Dokuman, (Basım yeri ve yıl yok) , Tercüme 1001

Temel Eser.

Menakıb-I Evhadü’d-Din-Đ Kirmanî. (1969). (Menakıb) , nşr. B. Furuzanfer, Tahran, s. 84.

Mevlâna, Celâleddîn. (1937). Mecalis-i Seb’a, F. Nafiz, Uzluk Basımı, Bozkurt Basımevi,

Đstanbul.

Michael Angold. (2004). “Nikaia Kenti: MS 1000-1400”, Tarih Boyunca Đznik, Đstanbul, s.

-55.

Michael Psellos. (1953). Chronographi Ou Histoire d’un Siecle de Byzance 976-1077, I-II,

Paris 1926-28) Đngilizce çevirisi E. R. A. Sewter tarafından 1952’de Leiden’de 1953’te New

Haven’da, 1966’da Londra’da yayınlanmıştır (Psellos, The Chronographia of Michael Psellus,

Đngilizce çev, E. R. A. Sewter, New Haven) .

Michaelis Attaliotae. (1853). Historia, yay, Brunet de Presle-Immanuel Bekker, C. S. H. B,

Bonn).

Mihaêl Panaretos. (2004). Peri tôn tês Trapezountos Vasileôn tôn Megalôn Komnênôn Opôs

kai Pote kai PosonEkastos Evasilevsen, yay, A. Hahanov, Panaret’in Trabzon Tarihi, Türkçe

çev, Enver Uzun, Trabzon.

Mikhaêl Attaleiatês. (1997). Historia, yay, Iôannês D. Polemês, Atina.

Moravcsik, Gyula. (1958) Byzantinoturcica I-II, Die Byzantinischen Quellen Der Geschichte

Der Türkvölker, Akademie-Verlag, Berlin, s. 335.

Muallim Cevdet. (1932). Zeyl Ala Faslî’l-Ahîyeti’l-Fityani’t-Türkiyye fî Kitâbi’r-Rihle li Đbn

Battûta, Đstanbul.

Muçoğlu, V. Y. (1940). Türklük, Sayı:11 () , 317-319, sayı: 12 (1940) , 367-368, sayı 13

(1940) , 415-417) ,

Nicephore Bryennios. (1975). Histoire, Introduction, texte, traduction et notes par Paul

Gautier, Bruxelles: Byzantion.

Nicephori Bryenni. (1836). Commentari, yay. ve Lat. çev, A. Meineke, C. S. H. B, Bonn.

Nicephorus Gregoras. (1973-88). Byzantina Historia, yay, L. Schopen-I. Bekker, C. S. H. B, 3

cilt, Bonn 1829-1855; Jan Louis van Dieten, Nikephoros Gregoras, Rhomäische Geshichte, 3

cilt,Stuttgart.

Nicetae Choniatae. ( 1835). Historia, yay. ve Lat. çev, Immanuel Bekker, Bonn,

Nikêforos Grêgoras. (1997). Rômaikê Historia, C. I, (1204-1341) , yay, Dêmêtrês Moshos,

Atina.

Nikêforos Vryennios. (1996). Ylê Istorias, Dêmêtrês Tsougkarakês-Despoina Tsougklidou,

Atina, Türkçe terc, O. Kazanlı, Tarihi Hatıralar (TTK’nda Basılmamıs Nüsha) .

Niketas Khoniates. (1995). Historia (Đoannes ve Manuel Komnenos Devirleri) , trc. Fikret

Işıltan, Ankara.

Ocak, A. Yaşar. (1991). ″Anadolu’nun Türkleşmesi ve Đslâmlaşması″, TDV, Đ. A, C. III,

Đstanbul, s. 111-114.

Ocak, A. Yaşar. (2002). ″Selçuklular ve Beylikler Devrinde Düşünce″, Türkler, C. VII.

Ocak, A. Yaşar. (1978). ″Zaviyeler″, V. D, Sayı: XII, s. 267.

Ocak, A. Yaşar. (2000). Alevî-Bektaşî Đnançlarının Đslâm Öncesi Temelleri, Đstanbul.

Ocak, A. Yaşar. (1996). Babaîler Đsyanı-Alevîliğin Tarihsel Altyapısı Yahut Anadolu’da

Đslâm-Türk-Heterodoksisinin Teşekkülü, Đstanbul.

Öngül, Ali. (1986). Müneccim Başı Ahmed Dede’nin Camiü’d-Düvel ‘inin Tenkitli Metin

Neşri ve Tercümesi (Selçuklular ve Anadolu Beylikleri) , Yayınlanmamış Yüksek Lisans

Tezi, Đ. Ü. E. F. Tarih Bölümü Ortaçağ Tarihi Anabilim Dalı, Đstanbul.

Özaydın, Abdulkerim. “Đbnü’l Esîr”, DĐA, XXI, s. 26-27.

Özbek, Süleyman. (2001). ″Türkiye Selçuklularında Kültürel Hayat (Mevlana’nın Fîh-i Mafih

ve Mesnevi’sine Göre) ″, Afyon Kocatepe Ünv. Sosyal Bilimler Dergisi, III/1, Sayı: 41-58,

Haziran, s. 43.

Özcan, Altay Tayfun. (2012). Chronıca Maıora’da Moğol Đmajı, Tarih Đncelemeleri Dergisi,

Cilt/Volume XXVII, Sayı/Number 2, Aralık/December, 427-458,

Özonur, Şebnem. (2008). Antakya Haçlı Prinkepsliği’nin Sonu, Yüksek Lisans Tezi, Đstanbul.

Pakhymeres, Georgios. (1999). Relations Historiques, C. I-II, notlar Albert Failler Fransızca

çev, Vitalien Laurent, Paris 1984; C. IV, notlar ve Fransızca çev, Albert Failler, Paris.

Parmaksızoğlu, Đsmet. (2000). Đbn Battuta Seyahatnamesi’nden Seçmeler, Kültür ve Turizm

Bakanlığı Yayınları, Ankara.

Sami Dahan. (1962). “The Ori-ginand Development of the Local Histories of Syria”,

Historians of the Middle East (ed. B. Lewis-P. M. Holt) , London, s. 111.

Sevim, Ali. (1983). “Azimî’nin el-Muvassal Adlı Kayıp Eserindeki Selçuklularla Đlgili

Kayıtlar”, TTK Belleten, XLVII/187, s. 843-868.

Sevim, Ali. “Đbnü’l Adim”, DĐA, XX, s. 478-479.

Sevim, Ali. (1989). Biyogrofilerle Selçuklular Tarihi, Ankara.

Đbnu’l-‘Adîm (1954). Zubdetu’l-Haleb min Târîh Haleb, II, yay, Samî Dahhân, Dımaşk.

Sevim, Ali. (2008). Đbnü’l-Kalânisî’nin Zeylü Tarih-i Dımaşk Adlı Eserinde Selçuklularla

Đlgili Bilgiler I. (H. 436-500=1044/45-1106/07) , Belgeler, 33, Cilt: XXIX – Sayı: 33,s. 1-43.

Shukurov, Rustam. (2005). “Trebizond and the Seljuks (1204-1299) , ” Mésogeios, 25-26,s.

-138.

Sıbt Đbnü’l Cevzî. (1968). Mîr’âtü’z-Zeman fî Tarih’il Âyan, yay. Ali Sevim, Ankara.

Sipehsâlâr, Feridun bin Ahmed. (1331). Risâle-i Sipehsâlâr ve Menâkıb-ı Hazret-i

Hüdâvendigar (M. Bahârî Tercümesi) , Der Saadet.

Smbat, Chronicle. (2005). Trans. Robert Bedrosian, Long Branch, New Jersey.

Sultân Veled. (1941). Divan-ı Sultân Veled (haz. F. N. Uzluk) , Uzluk Basımevi, Ankara,

;Dîvân-ı Sultan Veled, Ankara, metin 616, büyük sahife, mukaddime ve indeks 100

sahife.

Sümer, Faruk. (1960). ″Anadolu’ya Yalnız Göçebe Türkler mi Geldi″, Bel: 24, s. 567-594.

Süryani Patrik Mikael’in Vakayinamesi. (1932). Cilt:I, No: 956/MĐH.

Şeker, Mehmet. (1997). Fetihlerle Anadolu’nun Türkleşmesi ve Đslâmlaşması, Ankara.

Şengeliya, N. N. (2007) “XI-XIIIV. Yüzyıl Gürcü Tarihçilerine Göre Selçuklular”, Çev.:

Mehmet Mürselov, XXII-2, Aralık, 227-240; “Kartlis Tshovreba”, c. II, Tiflis, 959, s. 343;

“Oçerki istorii Gruzii”, c. III, Tiflis 1979, s. 749 (Gürcüce).

Şeşen, Ramazan. (1992). “Eyyubîler”, Doğuştan Günümüze Đslam Tarihi. 6. cilt. Đstanbul:

Çağ Yayınları, s. 92.

Taneri, Aydın. (1978). Türkiye Selçukluları Kültür Hayatı, Konya.

Tarım, Cevat Hakkı. (1948). Tarihte Kırşehri-Gülşehrî, Đstanbul.

Taşköprülüzade Ahmet Efendi. (2007). Çeviren: Muharrem Tan, eş-Şakaiku’n-Nu’maniyye fi

ulemai’d-Devleti’l-Osmaniyye, Đz Yay, Đstanbul.

Tellioğlu, Đbrahim. (2003). “Panaretos Kroniği’nin Türklerle Đlgili Bölümleri”, Türk Dünyası

Araştırmaları, S. 143, Đstanbul, Nisan, s. 63-68.

Temir, Ahmet. (1989). Kırşehir Emiri Cacaoğlu Nureddin’in 1272 Tarihli Arapça-Moğolca

Vakfiyesi, Ankara.

Turan, Osman. (1947). ″Selçuk Devri Vakfiyeleri I. Şemseddin Altun-aba, Vakfiyesi ve

Hayatı″, Bel: XI/42.

Turan, Osman. (1947). ″Selçuklu Devri Vakfiyeleri II. Mübarizeddin Er-Tokuş Vakfiyesi″,

Bel: XI/43.

Turan, Osman. (1948). ″Selçuklu Devri Vakfiyeleri III. Celâleddin Karatay Vakıfları ve

Vakfiyeleri″, Bel: XII/45.

Turan, Osman. (2002). ″Selçuklu Kervansarayları″, Türkler, C. 7, Ankara.

Turan, Osman. (1993). Selçuklular Tarihi ve Türk-Đslâm Medeniyeti, Đstanbul.

Turan, Osman. (1993). Selçuklular ve Đslâmiyet, Đstanbul.

Turan, Osman. (1987). Selçuklular Zamanında Türkiye, Đstanbul.

Turan, Osman. (1979). Türk Cihan Hâkimiyeti Mefkûresi, C. I-II, Đstanbul.

Turan, Osman. (1988). Türkiye Selçukluları Hakkında Resmi Vesikalar, Ankara.

Turgal, H. Fehmi. (1935). Müneccimbaşı’ya Göre Anadolu Selçukileri, Đstanbul.

Türkoğlu, Esra.(2005) Büyük Selçuklu Devlet Adamı Müstevfi Mecdü’l-Mülk, Hayatı ve

Faaliyetleri (1049- 1099) , Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

Urfalı Mateos. (1987). Vekayinâme, Türkçe çev, H. D. Andreasyan, Urfalı Mateos VekayiNâmesi

(952-1136) ve Papaz Grigor’un Zeyli (1136-1162) , 2. Baskı, Ankara.

Vardan. (1937). Compilation of History, Trans. Robert Bedrosian, Long Branch, New Jersey

, Türkçe terc, “Cihan Tarihi”, Çev. Hrant D. Andreasyan, Tarih Semineri Dergisi, III,

ĐÜEF, s. 154-255.

Vefeyât. (2006). Prof. Dr. Işın Demirkent, Đslâm Araştırmaları Dergisi, Sayı 15, s. 227-237.

Vilâyet-Name (Menâkıb-ı Hünkâr Hacı Bektaş-ı Veli. (nşr. A. Gölpınarlı, Đstanbul (tarihsiz) .

W. Seibt. (1976). Johannes Skylitzes: Zur Person des Chronisten, Jahrb. Österr. Byz. 25,s.81-

Yavuz, Mehmet. (2003). “Anadolu Selçukluları Devrinin Arapça Yazan Önde Gelen

Müellifleri”, Nüsha, Yıl 3, S. 11, Güz, s. 7-20.

Yınanç, Mükrimin Halil. (1943). “On Đkinci Asır Tarihçileri ve Muhammed b. Ali el-Azîmî”,

II. Türk Tarih Kongresi Zabıtları (1937) , Đstanbul, s. 673-690.

Yinanç, Refet. (1991). ″Sivas Abideleri ve Vakıfları″, V. D, Sayı: 22, s. 15-44, XXII, Ankara.

http://anadoluselcuklumimarisi.com/kronik.asp

CEVAP VER